• Wanneer 12 december 2021 t/m 24 april 2022 (Europe/Amsterdam / UTC100)
  • Agenda-item aan agenda toevoegen iCal

Nicolaas J.B. Bulder (1898-1964) woonde en werkte zijn hele leven in Hoogezand. Zijn vader was timmerman en zijn moeder dochter van een kleermaker. Op 15 jarige leeftijd gaat Nico Bulder werken in een machinefabriek, maar in de avonduren neemt hij les bij een scheepstekenaar en een wiskundeleraar. In 1919 trad Bulder als scheepsbouwkundig tekenaar in dienst bij scheepswerf Gideon te Groningen. Na het faillissement van de werf in 1924 gaat hij zich beraden over de toekomst en besluit om zijn artistieke aspiraties voorrang te geven en volgt op 26 jarige leeftijd nog een opleiding aan de Academie Minerva te Groningen. Hij krijgt onder andere les van Bach en Kort.

In 1930 wordt hij aangesteld als tekenleraar bij Instituut Hommes te Sappemeer, een kostschool voor jongens uit gegoede families die hun schoolopleiding thuis niet konden of wilden afmaken, bezochten het internaat, maar ook kinderen die door familieomstandigheden geen dagschool konden bezoeken of wiens ouders naar Indië of het buitenland vertrokken, vonden tot 1938 een thuis in Instituut Hommes. Nico Bulder wist volgen overlevering door zijn passie ook de moeilijkste kostschoolleerling  te inspireren. Gedreven als hij is illustreerde hij naast zijn werk ook talloze boeken. Hij heeft wereldwijde erkenning verworven voor met name zijn houtsneden en gravures. De detaillering van zijn houtgravures is verbazingwekkend.

In 1945 wordt Bulder docent aan de Academie Minerva. Hij geeft dan les in meerdere vakken, waaronder etsen en lithograferen. Henri Cornand Vincentius Maria de Wolf (1938- 1981) is één van zijn leerlingen. In 1965 exposeert De Wolf als de groep Gr4k in het Groninger Museum samen met z’n vrienden Edu Waskowsky, Martin Tissing en Jo van Dijk. Nico Bulder maakt dit helaas niet meer mee. Kort na zijn pensionering wordt hij ziek, terwijl zoals zijn partner Sien schrijft; “Hij zat nog zo vol plannen, hij wilde nog van alles doen. Helaas is het er niet van gekomen”.  Zijn goede vriend Evert Musch schrijft na zijn dood dat Nico Bulder vaak twijfelde, twijfelde en zocht en zichzelf pijnigde met de vraag of hij nog wel mee telde in de vaart der moderne tijd”.  Na een kort ziekbed sterft hij op 30 januari 1964 in het Rooms Katholiek Ziekenhuis te Groningen. Zijn werk raakt op den duur in de vergetelheid, maar  de stichting Nico Bulder zet zich in om zijn werk onder de aandacht te houden.  

In de tentoonstelling neemt het Veenkoloniaal Museum in samenwerking met de Nico Bulder Stichting u mee in de wereld van zijn werk. Door gravures te vergroten komen de details nog beter tot uitdrukking. In combinatie met de originelen ontstaat er een uniek spel in zwart/wit. Bulder maakte ook gravures voor zijn collega Willem Valk, en ontwierp etiketten voor bedrijven en fabrikanten. Sommige van deze etiketten zijn echter  nooit gebruikt. De schrijver, dichter en graveur Johan Schwencke (1887-1981), in 1932 de oprichter van de Nederlandsche Ex libris kring, schrijft  in 1939 over Nico Bulder het navolgende: “Zijn werk verraadt liefde voor het ambachtelijke en dit straalt af in zijn ex librissen”. Dat klopt, maar Nico Bulder ontplooide zich ook tot een vakkundig schilder waarbij als oprecht katholiek mystieke en religieuze thema’s centraal stonden. Ook deze werken komen op zaal te hangen. Het zet Bulder ook in nieuw perspectief.