Dat mag niet eerder dan 36 uur na het overlijden. Alleen als dat de gezondheidstoestand aan boord in gevaar zou brengen, mag het lijk eerder overboord. Maar tegenwoordig zijn de transportmiddelen zo snel dat de noodzaak een lijk overboord te zetten nauwelijks voorkomt.

In Nederland is het zeemansgraf niet toegestaan. Wie dat toch wil, zal moeten uitwijken naar landen waar het wel is toegestaan.
Dat kan bij voorbeeld in het Verenigd Koninkrijk. Daar zijn op vier plaatsen uit de kust van Schotland en Engeland troggen aangewezen voor zeebegrafenissen. Op deze plaatsen is de zee meer dan 300 meter diep. Daar mag niet gevist worden en dat wordt ook echt door de milieudienst gecontroleerd.
In het Verenigd Koningrijk komt een zeemansgraf ongeveer 25 tot 30 maal per jaar voor. Een firma, de Britannia Shipping Company, levert zo`n twee keer per maand geheel verzorgde zeebegrafenissen voor 2700 pond.

Overigens is een zeebegrafenis wel aan bepaalde voorwaarden gebonden.
Zo wordt de overledene geplaatst in een massief houten kist. Die moet verzwaard zijn met minimaal 100 kilo, ten minste 12 gaten van 20 mm aan elke zijde hebben en met twee stalen banden afgesloten worden om te voorkomen dat de kist door de klap van de tewaterlating uiteenvalt. De overledene krijgt een plastic band met identificatie om arm, been en nek met daarin een code geperst.