SMS taal op graven

SMS-taal op graven
Voor kinderen van de bovenbouw van de basisschool en de brugklassen van het voortgezet onderwijs bestaat er de mogelijkheid om na de speurtocht met een gids het kerkhof in Veendam te bezoeken (bijzondere grafzerken, grafsymboliek, zeemansgraven en het Anthony Winkler Prins graf). Na afloop ontvangen de leerlingen een 'Tiemo Tijdloos Themanummer' over deze sms taal. Tiemo Tijdloos Themajassen in combinatie met museumbezoek gratis (wel even van tevoren aangeven)

Grafsymboliek
Grafsymboliek

Boeken en Fakkels

Een boek op een graf verwijst meestal naar de bijbel, maar niet altijd. Zo is er op de grafzerk van de schrijver H.J.Top uit Veendam, ook een opengeslagen boek te zien met een lauwerkrans er om heen. Top schreef in 1893 het boek ‘Geschiedenis van de Groninger Veenkoloniën'. Deze publicatie is bij onderzoekers naar de geschiedenis van de Groninger Veenkoloniën nog altijd erg populair. Vaak moet het boek de bijbel voorstellen, maar bij H.J. Top dus niet, het verwijst naar het schrijven van boeken, maar meestal moet het boek dus de bijbel voorstellen. Soms is zelfs een deel van een bijbeltekst mee opgenomen. Een vouw in een bladzijde of een boeklegger geeft meestal aan dat de persoon plotseling is overleden. De gevallen fakkel komen we op de begraafplaatsen in de Veenkoloniën veel tegen. Misschien ken je wel de uitdrukking: 'Het lampje is uitgegaan' Kortom de persoon is overleden. Als een fakkel op de kop wordt gehouden of komt te vallen dan zal hij vanzelf uitgaan. Kortom de gevallen fakkel is het einde van het leven. Het vuur gaat uit. Vuur komen we ook tegen in de vorm van een olielamp. Op het graf van Ds. Sannes te Veendam staat een Romeinse olielamp. De brandende olielamp als symbool voor het eeuwige licht. Tja, die dominee toch.... Nu was die dominee Sannes wel een beetje een opschepper. Zijn graf is behoorlijk groot en van een afstandje lijkt het alsof zijn graf van wit marmer is gemaakt, maar tik er maar eens tegen aan. Het is wit geschilderd gietijzer.
Een eenvoudige versiering die je op veel grafzerken zult zien is een rank van klimop: vanwege de altijd groene bladeren is het een symbool van eeuwig leven en eeuwige vriendschap. Bovendien hecht klimop zich vast, symbolisch taat het voor het vasthouden van herinneringen en verbondenheid tot in de dood. Ook de treurwilg zul je veel zien en tja de naam zegt het al... Vroeger stond ook wel eens een echte treurwilg op een graf. Praktisch was het niet want de bomen werden behoorlijk groot. Het graf verdween dan in de boom. De treurwilg is eigenlijk het oudste symbool dat we in Nederland kennen. De Germanen zagen het al als een symbool van de dood en de hangende takken als tranen die naar de aarde vallen. Rijkere mensen plaatsten ook wel een obelisk op het graf. In het oude Egypte was de obelisk, met haar vier zijden en piramideachtige punt, symbool van het heersen over de vier windstreken, teken van macht. Later werd dit het symbool van standvastigheid en deugd. De obelisken torenen nu altijd nog boven de andere begraven personen uit. Je ziet, zelfs op de begraafplaats is er geen gelijkheid.

grafstenen 018